Dumaashigaygii naxariistaa darnaa ee aan jeclaa

Waxaan la noolaa walaashay oo la qabo, ninkeedu waa qurx badnaa aad ayaana uga helay, laakiin habeen ayaan arkay wax quruxdiisa ka sii daran oo jacaylkii aan u qabay oon qarsanayay igu sii kiciyay.

Musqushaan usoo baxay markaasaan maqlay riinka walaashay oo qolkeeda ka yeeraya, il markaasna waxay ku haysay tartiib macaanoow, ciil ayaa iga qabtay walaashay oo is iri ma gusbaa tariib la yiraahdaa, waa doqon walaashay ayaan is iri, sidee xanuun gus loo diidaa.

Iridu xoogaa ayay u furnayd nalku waa u shidnaa, si aayara ayaan u eegay, waxaan arkay asagoo guskuu ka soo saaray oo hadana ku celinaya, markaasaan arkay sababta walaashay u baryootamayso.

Dumaashigaya waxa ku yaalay gus maahayn gusna lama oran karin, wax weynan badan ayuu ahaa, oo durba siilkii I qoyay aniga, xoogaa ayaan daawaday oo markaan musqusha ka soo baxay is fareeyay, habeenkiina sidaas ayaan ku seexday anoo niyada ku haya in guskaas I galo waxay qaadataba.

Walaashay subixii dukaankeeda ayay aaday markay odaygeedii quraac siisay, ana xoogaa ii dhigtay. Si ula kac ah ayaan u soo xirtay dirac khafiifa oo aan waxba iiga hoosayn oo naashayga iyo bisqintayda laga arkayo.

Qolkaan ka soo baxay oo jikada galay si boobsiis ahna ugu dhex quraacday, markii aan soo laabtaay dumaashi fadhiga ayuu fadhiyay, uu I arkay indha ka soo haray afkiina kala tagay

Maxaa kugu dhacay dumaashi ayaan ku iri

Asagii malaha waa is iloobay oo yiri

Waxaan oo quruxa ma gurigay ila joogtay oo aanan dareemin

Ma haddaad ku soo baraarugtay dumaashi ayaan iri

Awalba waan dareensanaa lkn maanta waa wax kale ayuu yiri

Intaan yara qoslay ayaan ku iri

Horay ma u maqashay maahmaah dhahaysa, dumaashigaa daba looma diidee inta la dayaa la damuuqsaaa

Markaas ayuu soo kacay oo hortayda yimid oo yiri

Damuuqso marka

Haye ayaan iri

Baasho ayuu igu qbatay, markaas ka dib diricii ayaan siibay si aan u sii kiciyo, lkn tinta inta xoog ii qabtay ayuu jilbaha ii dhigay, ragsanaa ayaan niyadda ka iri

Macawistii ayuu hoos u tuuray, amankaag ayaa iga soo haray guskiisa oo aan aad u kacsanayn inta uu le egyahay, afka ayaan gashatay oo bilaabay joqo.

Guskiisii afkayga ayuu ku jiray oo aan jaqayay, madaxa guska weyn ee buuran ee madoow wuxuu hadba garaacayay dalqadayda, welina tinta xoog ayuu ii hayay waana ku raaxaysnayay, guskiisii wuxuu ku dhacayey si xoog badan cunahayga. Neeftu igu adkaatay, ilmo ayaa indhahayga ka soo daadatay, laakiin ma rabin inuu joojiy, Waxaan rabay inuu sidaan iyo ka daran ii isticmaalo, inuu waxa uu rabo awoodiisa ku qaato, inuu I xanuujiyo I dareensiisiyo naagnimadayda.

Waxaan taahayay guskiisoo afka ku jira,  Farahaygu waxay ku duubteen bowdadiisa asna xoog guska ugu garaacayay cunahayga, danse kama lahayn xanuunkaan dareemayay, Waxaan rabay inuu I hantiyo, ii isticmaalo siduu rabo, si uu iiga dhigo naagtiisa gaarka ah ama adoontiisa uu wax walba ku sameeyo.  

“Intaa ka badan ayaan rabaa mudane, Waxaan rabaa inaad afka xoog iiga wasto dhuunta guska iiga garaacdo.”

Guskii ayuu iga soo saaray bushimahaygu waa bararnaayeen oo qoyanaayeen, waa igu celiyay oo hal mar xoog iigu riixay, oo cunaha dhaafiyay, markaan indha cadeeyay ayuu igu yiri,

Sidii sharmuuto inaan afka kaaga waso miyaad rabtaa.

Ma hadli kirin oo guskiisa afka ilaa dhuunta iigu jiray, gudhaan ka guuxaya aanoo ka wada haa.

Macaanka Erayadiisu waxay  gariiriyeen jirkaygii oo dhan, siilkii xoog ii dikaamay, qoyaankii ka soo baxay labada bowdo raaceen, kintirka oo xanaaqsan ayaa salaaxayay.  

“ma raabtaa inaad noqoto inaad dhilladayda yar .”

“Haa,” ayaan irir codkayga gariirayaa. “Waan jeclahay. Waan ku baryaa waan ku baryaa iga dhigo dhiladaada yar”

iima uusan oggolaan inaan dhammeeyo hadalkii ee ceego ayuu igu dhegay, ceego aan naf ka qaadis ahayn laakiin xanuun iigu filay oo neeftii igu dhegtay.

Horaan ka  jilba jabsaday siilkiina banaanka keenay oo ku iri cod daciif ah,

Fadlan waan ku baryaa I isticmaal , waan kuu baahnayay

Eray ima oran ee timihii buu mar kale isoo qabtay, oo gadaal madaxayga usoo jaleeciyay oo baasho igu qabtay,

Si xoog ah ayuu ii hayay tinta, waanan jeclaaday—xanuunka, xakamaynta, sida uu igu qasbi karo, inaan baryo oo adeeco. isagoo i eegaya.

“Gabar wanaagsan ayaad tahay sidaad dhaqso amarka ugu qaadatay,” ayuu  cod laga baqayo ku yiri.

Mahadsanid ayaan yiri

Xoog ayuu ii sii qabatay oo aan xanuun la qayliyay si dhaqsa ahna u iri

Mahadsanid mudane

Jirkaygii oo dham  wuxuu la gariirayay hamuun aan u qabay inuu I waso, gadaal ayuu iga maray, wadnuhu wuxuu ila gariirayay baqdin yar iyo rabitaan badan,

Waan ku baryaa waan kuu haabnahay, I geli guska, I isticmaal, ayaan ku iri.

 Waxaan maqli karay isagoo gadaashayda ka soo dhaqaaqaya, sanqadha dharkiisa, dhawaqa suunka oo la furayo. Qalbigaygu wuxuu ku dhacay laabta, neeftayduna waxay ku soo dhacaysaa neef gaaban oo fiiqan.

“Fadlan,” ayaan baryay, codkayguna wuu jabayaa. “Waxaan kuu baahanahay gudahayga. I khiyaanee. I isticmaal.”

waxaan dareemay cadaadis guskiisa oo I geli la’ waan qayliyaya  aaaaaaa ma qaadi karo aaaaa ayaan iri, durbadiina ka bada geeyay igu riix xoog ha ii nixin.

Qasab ayaad ku qaadan ayuu yiri oo tinta isoo qabtay xoogna iigu riixay, waan qayliyay oo kaarbatkii xoog u qabsaday, dhibka guskiisu wuxuu ahaa madixiisaa aad u weyn oo calaacashayda la ekaa, inta kale in kasta oo ay wentahay hadana caadi bad ahayd waan qaadi karay xanuun kasta ha ahaatee.

Lkm baahida aan u qabo raaxo iyo gus, siiba baahida aan u qabo dumaashigay ayaa wax walba iyo xanuun walba ka weynaa.

Waan qayliyey, cidiyahaygu dhulka ayay qodayaan isagoo hal mar igu dhufanaya. Aad buu u qaro weynaa, wuu i fidiyay, aniga ayuu iska lahaa , waana jeclaa ilbiriqsi kasta oo ka mid ah. Siilkaygu wuu ku dhegganaa, jirkayguna wuu gariirayay baahida loo qabo inuu yimaado, laakiin waan ogaa inuusan ii ogolaan doonin – weli ma ogolaan doono.

Adigaa I leh nahe naayaa ayuu oo madixii dalaq I yiri, neef

Tuna igu dhagtay markii hore kadibna iga fuqday,

Adaa I leh, adaa ileh mudane ayaan ku qayliyay

Asagoo riimaya ayuu miskaha I qabtay oo igu dhameeyay guskii xoogna iigu garaacay, tiira kasta waxay ku dhacaysay dhamaadka siilkayga oo mowjado raaha ah igu yaacayeen,

Waan gariiray gabigay oo madaxa dhulka saartay kaarbetkii xoog u qabsaday, dabana ku riixay huskii igu jiray, wax yar ka dibna cabaad dheer oo raaxo iga keentay ayaan qayliyay, biyihiina iga yimaadeen.

Asna markaas ayuu guskii igu fogeeyay oo biyihiisii diiranaa igu shubay, waxay ahayd markii u horeysay oo biyihiisa daahirka ah gudahayga ku dhacaa, markaas walaashay iyo cid kale dan kama lahayn, ee hoos ayay kaga ducaystay ilaahoow ilma iiga dhig biyihiis.

Guskiisii ayuu si aayara iiga soo saaray, madaxii weynaa markuu iga soo baxay ayaan nafis dareemay, sidii qof cabbursanaa oo hadda neefsaday, guskiisa waxa aka dhalaalayay biyahayga afkiisana kuwiisa ka muuqday.

Sidii naag kasta oo raaliya ah oo jacayl hayo oo ninkeeda inay raali galisa rabata ayaa dhaqso u fariirsatay oo guskii afka gashatay kana dhuuqay biyihiisii iyo ku waygii.

Guskiisu weli waa kacsanaa markaasaan kor u eegay oo ku iri

Mar labaad I was

Waa dhoola cadeeyay oo sariirta ila aaday oo igu yiri dabdaan kaa wasi markaan, hadda markaan soo xasuusta saacaddaas waan isla yaaba, waayo waan ogaa inuu sariirta ii wato, waan ogaa inuu I wasi rabo, weliba dabada iga wasi rabo, waan ogaa in guskii siilkayga sahalka ku gali waayay uusan dabadayda ciyaar ku galayn, waan ogaa in xanuun badan I sugayo, waana ogaa in dumaashigay uusan ii naxariisan doonin, hadda intaas anoo og ayaan sariirta u daba galay weliba anoo raba oo ku faraxsan.

Maalintaas niyaddayda waxaa ku soo dhacay oo is iri, naagi waa dameer, waayo dameer nimaan xanuujin oo ul dhacin ma wadi karo, naagna waa sidaas oo kale ninkii xanuujiya ayay rag ka taqaan oo I kan anigii hadda u diyaara in dumaashigay I mariyo ciqaab aduun iyo daba dilaac iyo dhiig iga hoora, kuna farxasan.

Siduu dabada iiga wasay iyo waxaan rafaad maray markalaan idinkaga sheekayn doonaa.