Safiyo ciqaab jecel

Safiyo waxay ahayd gabar dhuuban oo gaaban, dhererkeedu waxa uu ahaa hal mitir iyo afartan sentimitir, waxay lahayd jir macaan iyo naaso yar yar oo adag, Waxay ahayd 25 jir, leh timo madow oo dheer, indho waaweyn oo madow oo had iyo jeer ku jiraan ay ka muuqdaan dareen raaxo. Waligeedna waxay jeclayd ragga culayska badan, iyo wasmada xanuunka leh oo ay dareento raaxo iyo in nin rag ah saaran yahay.

Waxay kale oo aad jeceshahay inay u noqoto adoon nin kasta oo wasaya, in ninku uu ku xajiyo, uu ku riixo oo uu u waso si xoog leh ilaa ay ooydo iyo ilaa ay ilowdo dhibka nolosheeda oo dhan. Waxay rabtay inay dareento culayska ninka weyn, neeftiisa kulul, dharbaaxyada uu hadba la dhacayo, iyo xoogga uu ku jiirayo jirkeeda dhexdiisa.

Safiyo waxay ku oran jirtay gabdhaha xasiibadeeda ah, aduunka waxaan u necbahay nin aniga iyo asagu qol kaligeen joogna, oo raba inuu I waso, haddana meela soo meer meeraya oo marmarsiyo uu igu waso raadinaya.

Saxiibteed waxay ku tiri

Oo maxaad rabtay inuu sameeyo, ma waxaa rabtaa uu toos kuu dhaho aan ku waso, shukaansi la aan.

Muxuuba aan ku waso xataa ii leeyahay, muu gacmihiisa dhexdooda I galiyo, hadaan hadal ka keenana ilaah baa nin raga ka dhigaye awood iiga qaato, aniga safiya ahaan maba jecli nin jilicsan, ayay ku tiri.

Saxiibteed waxay tiri

Safiyooy intaad la egtahay iyo ragga aad rabtid intay la egyihiin, waxaaban ka baqayaa ku hoos dhimatid.

Safiya waa qososhay oo ku tiri

Naag baa gus ama nin dartiis u dhimatay waligaa ma maqashay.

Safiyo qoftaas ayay ahayd, waxay dadaal ugu jirtay inay hesho ninba ninka uu ka weyn yahay, ninba intaa uu ka silcis badan yahay, maalin ayayna khadka ku baratay nin oo markay mudo sheekaysteen weydiisay, ma caataa tahay mise nin culus.

Nin culus ayuu ku yiri

Sawir adiga ah oo aan wajigu muuqan ii soo dir ayay ku tiri, asna durba waa u soo diray, waliba asagoo qaawan.

Afka ayay qabsatay markay sawirka aragtay, laba mitir waa dhirir jeeda ninku, oo aad weyn, murqo maahay iyo baruur ee jir adag oo is haysta ayuu lahaa, guskiisu wuxuu ahaa gacan yar oo laadlaada, intay daawanaysay ayayba qoyday.

Weynan badanidaa ayay ku tiri

Adna iisoo soo dir ayuu yiri

Madaxa inta qarsatay ayay u sawirtay ayadoo qaawan, markuu arkayna durba wuxuu soo yiri

Amaad igu dhimataa

Naagi gus uma dhimato ayay ku tiri, oo balameen.

Gurigiisii markay tagtay oo aragtay xasan wuuba ka weynaa sawirkiisa Wuxuu ahaa nin weyn, dhererkiisu laba mitir, leh jir adag iyo garbo ballaaran, 40 jir aan aad u qurxoonayn ayuu ahaa, leh timo madow oo gaaban iyo gadh yar oo madow. Laakiin waxa ugu muhiimsan ayaa ahaa guskiisa—aad u weyn, xitaa surwaalka ayuu ka muuqaday oo bowdadiisa ku tiirsanaa.

Xasan ayaa indhaha u jeediyay, dhoola caddeeyay oo u soo dhawaaday.  Safiyo waxay dareemaysay qoyaanka ku soo badana. Waxay ku sheekaysanayeen daqiiqado yar, xiisaddii ayaa si degdeg ah u sii kordhaysay, Xasan ayaa gacanta qabtay oo u waday qolka jiifka, albaabkii xidhay oo uu ku tiiriyay derbiga.

maxaad rabtaa?” ayuu weediiyay asagoo si adag miskaha uga haya, Safiyo candhuuf ayay dhib ku liqday, oo ayadoo hoos eegaysa tiri.

“Waxaan doonayaa inaad ii wasto… si xanuun leh. I adoonsatid aadan ii naxariisan.” Xasan ayaa dhoola caddeeyay, gacantiisa ka qabtay naasaha yar yar.siib dharka ayuu ku yiri, markay siibtayna naasaha ayuu jaqniin ugu dhaqaaqay ilaa ay taahday oo neer gurtay, ka dibna afka afka u galiyay oo si adag u jaqay.  

Siilkeedii xiirnaa oo horey u qoyanaa ayuu salaaxay, far ayuu dhexda kaga salaaxay ilaa ay gariirtay ka dibna galiyay. Safiyo ayaa gacanta ku qabsaday guskiisii, waxay dareentay dhererkiisa iyo dhumucdiisa. Wuxuu ahaa gus aad u weyn, oo wada xidid ah oo adag.

Tinta ayuu xoog u qabtay oo hoos u jeeday kuna qabsay inay jilbaha dhigato, Afkeedu wuxuu furaa oo diyaar u ahayd guska madaxa weyn leh inay afka gashato, Waxay bilowday jaqdo nuugtay si adag, afka ku wareegaya shaft-ka dhumuc weyn, waa u ku riixay, waxay dareentay xanuunka dhuunteeda sii kala baxaysa oo gus aysan qaadi karin lagu cariiryayao. Ilmo ayaa ka soo daadatay indhaheeda, laakiin waa ay rabtay oo inay isku riixdo sii wada.

Xasana waa ku sii riixay, ilaa guskiisii uu garaacay dalqadeed. “xoog u jaq dhillayahay,” ayuu ku amray, asagoo timaha xoog uga haya. safiyo taah iyo oohin yar  ayaa ka soo baxaysay, laakiin way ku farxasanayd sidaan loo galo. Waxay rabtay xanuunka, waxay rabtay inuu ka waso dhuunta si xoog leh. Waxa kaliya ee ay ka qoomamaysay waxay ahayd in guskii mari waayay dhuunteeda oo hoos ugu dagi waayay.  

Guskii ayuu kala soobaxay afkkeda waxaan ka buuxay dhareer badan, ayadiina markii uu ka siibay ayay dhuunta qabsatay, xanuun ayay kaa dareemaysay dalqada gadaasheeda.  Xasan inta isstaajiyaya ayuu sidii maro oo kale ugu dul tuuray sariita, hora ayay jeego ugu seexatay oo kala furtay lugaheedii yaraa.

Lugaheeda dhexdooda ayuu jilba jabsaday, asagoo salaaxaya guskii ugu weynaa ee safiya aragto waligeed, waxay ku eegaysay indho baqdin iyo rabitaan ka muuqdaan, waayo safiya waa ogayan in guskaan weyn siiba maxa u weyn uusan sahal ku galay, oo aad ayay u siil yarayd.

Gacan asagoo guskuu ku haya ayuu tiikale naaska intiisa ku tuujiyay oo riin xanuun ah ka soo baxay safiya. Waa is ogayd in aysan awood lahay oo sidii uu rabo ka yeeli karo, waa ogayn inuusan u naxariisanayn waayo ayadaa khadka ku tiri naxariista ma jecli.

Guska madaxiisii ayuu afka siilka saaray, inta badan siilkiiba madaxii ayaa qariyay, ayadun gudaha ayay ka gariiraysay, waxa u soo socda ayay ogayd, waana ku faraxsanayd.

Waa uu ku riixay oo gali waayay, ayadii qaylisay oo dib u booday, dhexda ayuu ka soo qabtay oo gadaal u soo jiiday, guskii oo bir oo kala ahna ku riixay, qayladii hore mid ka daran ayay qaylisay, indhaheeda illin ku soo istaagatay, xasan wuxuu ka helayna waxay ahayd intaas xanuuna mar iga daa maysan oradhan, xataa ii tartiibi ma aysan oran.

Wxuuba la yaabay inay ku baryootamaysay “Si xanuun badan ii was,”  ayadoo gacmihiisa xoog u haysata..

Ugu danbayn madaxii weynaa ee guskiisu qasab xoog ayuu ku furay godkeedii cariiri ahaa. Safiyo waa ooyday, xanuun waxaa haleelay sidii middi u jilicsan. “Xanuun badanaaa!” ayay ku ooyday, laakiin si adag ayuu kiskaha uga hayay ooo aysan nuuxsan karin.  Wuxuu ku sii waday, oo hadba xoogaa sii galiyaa, guskiisa weynaana wuxuu kala  oo ku fidsanayay darbiyada siilkeeda cariiriga ah, ilaa uu in badan galiyay. Xoogaa ayuu ku ruxay oo ku dhameeyay, meel aan ragga kale weli gaarin ayuu geeyay, oo xoog ugu garaacay minka afkiisa.

Xanuunkii baa ka batay oo qaylisay ayadoo asagii riixaysa, laba dharbaaxo oo kulul ayuu ku dhuftay oo aamus naayaa ku yiri, shib ayay tiri oo afkoo isku dhagan gudaha ka oynaysay.

Dusha ayuu kaga seexda, Culayskiisu wuxuu ahaa mid aan la xamili karin, safiya waxaa isku qabtay sariirtii iyo culayskiisii, oo neeftii ciriiri ku noqotay, si dhib leh ayaa neeftu uga soo baxaysay, feeruhu inaan burburaan ayay ka baqday. Laakiin naxuun kasta oo ay dareento waxaa sii badanayay macaanka jirkeeda ku faafayay, raaxada ay dareemaysay.

Xoog ayuu ugu garaacay guskii, oo boobsiis ah, si is daba joog ah oo aan nafis ayuu garaacayay minkeeda, xanuun badan ee farxad leh ayaya la oyday. “waad rabtaa xanuunka sow maahan,” ayuu ku yidhi,

Safiyo ayaa ooynaysa ayaa tiri, haa waan rabaa igu wad. Waxay rabtay oo kaliya wuxuu ahaa xanuunka iyo ninka weyn ee culus ee dusha saaran. Aduun kale iyo dad kale iyo wax kale dan kama aysan lahayn. Asaguna si xoog badan ayuu ugu qaraacayay, qudhiisu wuxuu ku raaxaysanayay, cabaadkeeda, oohinteeda iyo siduu u rafaadinayo.

Xanuunka aad ayay u rabtay, oohinteeduna waa sii kordhaysay markii xasan uu si xun ugu garaacaba, si xoog badan iigu garaac ayay ku barooratay. Xasan waa uu ku qoslay oo siday rabatay u yeelay.

Markii danbe ayay wada gariirtay masax ilaa cirib, ogasm kii ayay gaadhay, raaxo tan ugu macaan ee naagi gaadho, isla markaas xasan wuxuu gudaheeda ku daadiyay biyo kulul, oo ay ka dareenta inay ku dhaceen minka afkiisa.

Dusheeda ayuu ku dhacay asagoo daalan, ayaduna hoostiisa ka taahay, culayska ay xamili kari weyday, markii uu guskii kala baxay oo ka degay ayay sii jeesatay oo garka iyo jilbaha isla gashay ayadoo gumaarka haysta, illina ka socoto xanuun dartiis.

Xooga markay sii jeeday ayay si dhib leh ku fariisatay oo guskii inta qabatay mac siisay, asagiina afka mac ka siiyay ayadoo leh

Khayr allaha ku siiyo, si fiicaan baad iigu raaxaysay, xabadiiksana ku dul dhacday oo huruday.